BAMBAŞKA BAHAR

Vadi Yaramış

Sevdiceğim gözlerimin önünde serpiliyor,
Ama bana bir hiç lazım sen olmaksızın...
Bedenim fark edilmeden, sesim duyulmadan göçmem gerek bu diyarlardan.
Uzaklarda, kaybolup giden cennetime ağlıyorum,
Dünyanın tüm yükünü, sanki sırtımda taşıyorum.
Beklenenler gelmiyor, artık biliyorum.
Dinlensen de kucağımda huzurla,
Bir gün gideceğini düşünüyorum.
Unutmak belki bir çareydi,
Nasıl yapılabileceğini bilseydik eğer.
İçimi ürpertiyor bu tükenmeyen sensizlik,
Dünyama ışık saçan seni, benden esirgiyor...

.